Het verhaal van ons huis in Frankrijk begint vreemd genoeg in Italië, in Pietralunga om precies te zijn. Toen we daar op vakantie waren in juni 2023 is na vele gesprekken het idee geboren om gezamenlijk een ‘project’ te gaan doen. Thomas was die zomer ‘even’ over uit Australië waar hij op dat moment woonde. Stéphanie studeerde nog aan de UvA en zou het volgende jaar haar bachelor afronden met een minor in het buitenland. Op dat moment wisten we nog niet dat ze uiteindelijk in Melbourne terecht zou komen en daar samen met Thomas een half jaar zou gaan samenwonen.
Hoewel Italië wel ons aller hart heeft gestolen, vonden we het om praktische redenen niet zo handig. Het is ver weg; ook al zit je in het Noorden dan kom je toch eigenlijk altijd wel op vliegen uit en dat vonden we bezwaarlijk. De bakens verzet naar Frankrijk en via wat omwegen in de Franse Morvan zijn we uiteindelijk, na heel veel zoeken op heel veel websites, uitgekomen in Domps in de Haute-Vienne.
Omdat er in Frankrijk geen website als Funda bestaat en je alles zelf moet uitvogelen via verkopende makelaars is Sigrid op zoek gegaan naar een partij die ons hierbij kon helpen. Die hulp hebben we gevonden in de persoon van de Nederlandse Marja die al jaren in deze regio woont en ook Nederlanders ondersteunt bij het zoeken naar een huis hier. Tijdens onze eerste trip naar de Haute Vienne in juni 2024 hebben we met haar kennisgemaakt en zijn we een aantal huizen gaan bezichtigen. Grappig detail is dat Thomas en Stéphanie op dat moment nog in Melbourne woonden en we ondanks het tijdsverschil toch via Facetime life samen een huis konden bekijken.
Enkele maanden lang hebben we vele uren doorgebracht op het Internet; alerts op verschillende sites aangezet en ieder weekend met de kinderen beeldbellen over de gevonden zoekresultaten. Het huis in Domps stond eigenlijk niet eens op de 1e plaats, maar bleef wel in ons hoofd zitten. In september 2024 hebben we voor het eerst met z’n vieren het huis bezichtigd. Bijzonder was dat de verkopende makelaar een kleindochter van de oude eigenaar is en zij in opdracht van de 5 erfgenamen het pand mocht verkopen.
Eigenlijk voelde het meteen al heel goed toen de voordeur openging en we het huis binnenliepen. Voor de verandering kwamen de foto’s op de website goed overeen met de werkelijkheid. Het huis is tientallen jaren als familie/vakantiehuis gebruikt en dat kon je ook zien aan de inrichting en afwerking van de binnenkant. We zagen meteen de enorme potentie van het geheel en de goede staat van het dak, de muren en de onderkeldering stemden ons zeer hoopvol. In de week erna reisden we af naar Italië voor een weekje vakantie en daar hebben we ons eerste bod uitgebracht. Heel spannend natuurlijk, maar al snel bleek dat onze strategie (huis stond half jaar te koop en men wilde graag verkopen) klopte en zijn we er zonder zware onderhandelingen naar tevredenheid uitgekomen.
Toen volgde het lange proces van gezamenlijke overeenstemming bereiken over de inhoud van het voorlopig koopcontract. Frankrijk zou Frankrijk niet zijn als daar niet een geheel eigen proces voor bestaat, wat veel geduld een doorzettingsvermogen vraagt. 😊
Droog in Frankrijk 
Plaats een reactie