Het huis beschikt over een prachtige zolder die met bijna 5 meter hoogte echt imposant oogt. Hele mooie spanten zitten erin en een houten vloer die zeker nog bruikbaar is. In de jaren voor onze komst is de zolder gebruikt als opslagruimte, werk- en hobbyplek en een ‘als we het niet weten waar te laten, gooien we het daar maar neer’ plek. De meest bizarre dingen komen we tegen; oude bedden, een haardroogkap, een koffer vol met enge poppen (waarvan Steef meteen al aangeeft die onder geen beding te willen vastpakken), een doopjurk, stapels dekens, oude foto’s, kisten en dozen vol met metalen onderdeeltjes, restantpartij dakleien, noem het maar op. Ook hier pakken we het meteen grondig aan; alles wat naar de stort mag, gooien we door het open raam de voortuin in en alles wat (vooralsnog) bewaard moet worden, voeren we via de binnentrappen naar beneden af richting schuur. Uiteindelijk lukt het ons met vier paar handen om de hele zolder in 1 dag leeg te trekken. Los van de meerdere ritten richting stort met de zooi die beneden op het gras terecht gekomen is. Roald heeft nog een mooi stilleven samengesteld met wellicht voor de buurt interessante curiosa, maar daar komt precies niemand op af. De dagen erna is Sigrid helemaal in haar element met stofzuiger en bezem; alle muren, alle spanten, alle vloerplanken worden ontdaan van de jarenlang gevormde spinnenwebben en stofnesten. Plank voor plank, kier voor kier worden onder handen genomen.
Het hele huis is onderkelderd en ook daar is het thema ‘wie wat bewaart heeft wat’ goed doorgevoerd. Oude kasten, gereedschap, kinderspeelgoed, tuinspullen; het staat er allemaal. Hoewel de vloer van de kelder al voor het grootste deel van beton is, is er ook nog een deel waar enkel aarde ligt en waarop het stookhout opgestapeld ligt. Ruikt behoorlijk muf allemaal en trekt waarschijnlijk ook wel beesten aan, dus dat hout gaat eruit. In eerste instantie stapelen we het op naast de schuur, later zal de four à pain als georganiseerde houtdrogerij en opslag gaan dienen.
Dan is er ook nog de schuur, ofwel de Grange. Een enorme unit van 180 m2. Ooit gefungeerd als boerenschuur met onderin de koeien en op de verdieping waar je via de weg kunt komen, de karren en de hooiopslag. De schuur is opgedeeld in 4 ruimtes; iedere ruimte heeft een eigen toegangsdeur en we nemen de benaming over van de vorige eigenaars; we noemen ze Grange 1, Grange 2, Grange 3 en Grange 4. Erg handig om deze indeling te weten als je weer een plek zoekt om zooi uit het huis wat niet meteen weg kan/moet toch weer ergens te laten. Het is eigenlijk met geen pen te beschrijven wat we daar allemaal tegenkomen. De betonnen voederbakken van de toenmalige koeien staan er nog allemaal in, de verdiepingsvloer die bestaat uit balken en daarop inmiddels half vergane planken, hele hopen hooi en alles ondergekakt door de volgels die door de openingen in de muren vrij in en uit kunnen vliegen. Uileballen verraden het verblijf van uilen. We tellen ook 3 (!) zitgrasmaaiers, waarvan 2 oude die het overduidelijk al een aantal jaren niet meer doen, maar ja, waarom zou je dat opruimen? De 3e, een hele fatsoenlijke John Deere – waar in de kooponderhandelingen nog wel wat over te doen was – leggen we aan de startkabels en vervangen we uiteindelijk de accu.
De grootste uitdaging vinden we op de verdiepingsvloer; 3 landbouwkarren waarbij de grootste van de drie al met 1 wiel door de vloer is gezakt. Het is uiteindelijk een hoop kracht, preciziewerk en moed waarmee het Roald en Thomas lukt alle karren heelhuids naar buiten te rijden. Via een dorpsgenoot vinden we zelfs nog een liefhebber die zeer geïnteresseerd is om 2 karren op te halen om in zijn tuin te zetten. Wij begrijpen het niet, maar als je er iemand een plezier mee kan doen; neem lekker mee!
We maken tevens een begin aan het afvoeren van verrotte vloerplanken en allerlei ander echt stoffig en smerig spul. Daar is zelfs onze trailer (die z’n geld al dik en dwars heeft opgebracht) niet voldoende voor. We huren een grote bus voor een weekend bij de Super U (een supermarktketen). Die proppen we tot de nok toe vol met troep en rijden we meerdere keren mee naar de stort.
Maar het échte cadeautje in de schuur is de hoeveelheid hout die is achtergebleven. Bruikbaar hout in de vorm van kleine en grote slabs; in dikke delen verzaagde bomen. Thomas valt van de ene verbazing in de andere; eik, kersen, walnoot, het ligt er allemaal. Al snel ontstaan allerlei ideeën wat we hier allemaal mee kunnen maken voor het huis; vensterbanken, opbergplanken in de keuken, kookeiland, salontafel, het kan niet op. Het inspireert Thomas enorm en zijn handen jeuken om hier mee aan de slag te gaan.
Dan is er natuurlijk niet te vergeten ook nog de tuin. 1,1 hectare land met veel verschillende bomen en veelal overwoekerde struiken. Met behulp van ChatGPT brengen Thomas en Steef alle bomen in beeld; eiken, platanen, naaldbomen, verschillende fruitbomen en de pièce de la résistance is de mamoetboom, een Sequoia-soort, die zeker 15-20 meter hoog is.
Op de grens met de tuin van buurvrouw Nadia staat een zeker 15 meter lange laurierhaag die al heel wat jaartjes geen schaar gezien heeft. In de vroege zomer pakt Roald de ladder en takkenschaar en wordt die haag – tot blijdschap van de buurvrouw – weer uitgedund en gekortwiekt tot menselijke proporties. Ook dat levert weer heel wat ritjes met de trailer naar de stort op en kan Roald na 3 dagen geen laurier meer zien.
Droog in Frankrijk 
Plaats een reactie